[Fic Angry bird] Worry about you 3 [Solider pig/King pig]

posted on 21 Jul 2014 21:53 by therike

โซลเดอร์ก้มลง สบตากับกลุ่มเด็กมอมแมมที่จ้องกลับตาแป๋ว ทุกคนยืนเกาะกลุ่มกันไปห่างเหมือนฝูงกระต่าย... แต่เป็นหมู

 

เออ เข้าประเด็นเถอะ

 

เขาไม่ได้มาแข่งจ้องตากับเจ้าพวกนี้ แต่ที่มาในวันนี้เพราะราชาจะมาเยี่ยมบ้านพักเด็กกำพร้า ซึ่งหลังนี้ถือว่าสร้างเสร็จแห่งแรก หลังอื่นก็ตามมาเรื่อยๆ ถือเป็นการทำงานรวดเร็วว่องไวสมพระทัยราชายิ่งนัก

 

เหตุที่ราชาสร้างบ้านเด็กกำพร้าไว้หลายแห่ง เนื่องจากผลพวงจากสงครามครั้งใหญ่ แม้ฝั่งเราจะเป็นฝ่ายกำชัยแต่ก็ปฏิเสธความสูญเสียของประเทศไม่ได้ ประชาชนส่วนหนึ่งถูกเกณฑ์เป็นทหารได้ล้มตาย อัตราเด็กกำพร้าสูงชะลูดน่าใจหาย หลังจบสงครามจึงมีปัญหาเด็กเร่ร่อนอยู่มากมาย ราชาจึงจัดบ้านให้แก่พวกเขา ให้มีโอกาส ได้รับการศึกษา เป็นกำลังแก่ประเทศต่อไป

 

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงมายืนตรงนี้กับราชา เป็นการเยี่ยมเยียนประชาชนไปในตัว

 

ราชาเสด็จลงจากรถม้า ท่วงท่าทรงอำนาจแผ่ไปจนพวกเด็กเปลี่ยนจุดสนใจไปที่ราชา ชี้มือชี้ไม้ส่งเสียงโหวกเหวก

 

“พระราชาล่ะ!”

 

“ราชา!”

 

“เดี๋ยวเถอะ! เด็กๆ นั่งลงนะ”

 

ครูสาวทำหน้าเลิกลัก วิ่งรี่ไปจับมือเด็กๆ ลงแล้วพยายามให้ทุกคนนั่งที่ แต่ลูกหมูทั้งหลายกลับพุ่งเร็วจี๋ไปหาราชา ล้อมเอาไว้รอบและเริ่มดึงมือดึงขา

 

“ผมอยากได้มงกุฏนั่น!”

 

“หนูอยากได้เสื้อ!”

 

“ขนม ขนม ขนม”

 

“อือ ขอเราเข้าบ้าง”

 

โซลเดอร์ยืนมองอยู่ด้านหลัง ตัวสั่นกึกๆ เพราะพยายามกลั้นขำ ให้ตายเหอะ ดูจากตรงนี้ก็รู้ว่าราชาโดนเด็กพวกนั้นเขย่าซะหัวสั่นหัวคลอนไปหมด เดี๋ยวก็ดึงมือดึงกางเกง ทำท่าจะขี่คอ เตะแข้งอีก ถ้าเจ้าพวกนี้โตขึ้นมาหน่อยละก็ไม่พ้นโดยตัดหัวเรียงตัวแน่ แต่ยังไม่ทันหัวเราะเสร็จดี ดวงตายะเยือกของราชาก็ตวัดขวับมองคนสนิทอย่างกินเลือดเนื้อ ‘ถ้าไม่อยากโดนตัดหัวก็จัดการเจ้าพวกนี้ซะ’ โซลเดอร์จับใจความได้แบบนั้น

 

“เอาล่ะ เด็กๆ”

 

เขาปรบมือดังๆ ลงสองครั้ง

 

“ฉันให้เวลาสามวิ ถ้าพวกเธอไม่นั่งให้เรียบร้อย ราชาจะสั่งให้ฉันพาเด็กดื้อไปตัดหัว”

 

“พี่โกหก” เด็กคนหนึ่งพูดแทรก

 

“ใช่ พวกผู้ใหญ่ขี้โกหก” มีลูกคู่ตามมาอีกแรง

 

โซลเดอร์เค้นยิ้มในใจอย่างเข้าแผน แล้วกรีดมุมปากสูงอย่างอ้อยอิ่ง กวาดสายตาเหี้ยมเกรียมแจกจ่ายพวกลูกหมูพลางถูมือละโมบ เป็นสายตาของนักล่าอย่างแท้จริง

 

“หนึ่ง”

 

เด็กหลายคนเลิกลัก แต่ยังไม่มีใครขยับ

 

“สอง”

 

คราวนี้ เด็กเกินครึ่งวิ่งถลาไปนั่งหลบด้านหลังคุณครู ปากสั่นกึกๆ ด้วยความกลัว เหลือแค่ไม่กี่คนที่ยังจับขาราชาอยู่

 

“สาม”

 

สิ้นคำ เด็กทุกคนกลับไปนั่งเรียบร้อยตามเดิม เงียบเชียบและสงบเสงี่ยม

 

โซลเดอร์ยิ้มหวานหยด แล้วโค้งศีรษะแก่ราชา

 

“ขอบคุณ”

 

อีกฝ่ายเอ่ยสั้นๆ เดินผ่านเข้าไปโดยไม่มองแล้วเริ่มพูดเรื่องของตน

 

โซลเดอร์ลอบหัวเราะเบาๆ ราชานั้นพอหายจากอาการประชวรก็ทำท่าทีเย็นชาใส่เขาตลอด คงโกรธที่เขาทำล่วงล้ำเกินกว่าเหตุ หรืออาจจะคิดปลดเขาออกจากฐานะคนสนิทไปอีกคน ทุกครั้งที่ดวงตาสีฟ้าใสไม่แม้แต่จะชายมอง อกของโซลเดอร์ก็ปวดหนึบขึ้นมาเสียดื้อๆ พยายามปรนนิบัติทดแทนก็ไม่มีท่าทีว่าจะหายง่ายๆ จนเขาเองก็จนปัญญา จากที่เคยพูดสนิทกลายเป็นพูดหวน ตัดจบไม่ต่อความยาว

 

เฮ้อ...

 

ถ้าจะทรมานกันด้วยวิธีนี้ เอาผมไปตัดหัวเสียยังดีกว่า

 

“เข้าใจนะ ถ้าพวกนี้ทำให้ครูเหนื่อยอีก ฉันจะทุบที่นี่ทิ้งแล้วปล่อยตามยถากรรมแน่”

 

ราชาแยกเขี้ยวใส่เด็กๆ ภาพตรงนี้น่ารักน่าเอ็นดูเหมือนดอกไม้แรกแย้มหลังฝน

 

เมื่อสั่งสอนเสร็จ ราชาเดินสำรวจบ้านพักอย่างเงียบเชียบทุกมุมห้อง มองผลงานที่วางเรียงไว้โดยมีโซลเดอร์เดินประกบหลัง หลายครั้งเขาพยายามจะพูดคุย แต่สุดท้ายก็ลงเอยด้วยความเงียบแสนอึมครึม เขาไม่รู้ว่าจะเริ่มจากไหนกระทั่งขึ้นมาชั้นบน ทั้งสองเข้าไปในห้องศิลปะ รูปหลายใบถูกแปะไว้บนกำแพง แม้จะดูไม่รู้เรื่องแต่ราชาพบว่ามีรูปหนึ่งที่วาดหมูสวมมงกุฎกับผ้าคลุมสีแดง มือข้างหนึ่งถือคทา โซลเดอร์มองอีกฝ่ายแตะรูปใบนั้นอย่างเบามือ ใบหน้าระบายความอ่อนโยน

 

เขาสูดหายใจลึก เมื่อตัดสินใจแล้วจึงก้าวประชิดจนแผ่นหลังของราชาแนบชิดกับตน กุมฝ่ามือที่แตะรูปไว้เบาๆ และซบใบหน้าลงกับไหล่ราชา

 

“ท่านจะหายโกรธผมได้หรือยัง”

 

ราชานิ่งสนิท ไม่เอ่ยสิ่งใด ปล่อยให้ความเงียบจัดการทุกอย่าง สายลมที่พัดหวิวผ่านหน้าต่างเข้ามาเหมือนพยายามพัดเอาความเจ็บปวดลึกๆ ออกโซลเดอร์ออกมา ร้องบอกให้พระองค์รับรู้

 

ทว่าเรารู้ดี เสียงลมนั้นเบาไปเสมอ

 

ราชาเลื่อนมือลง ผละกายของจากคนสนิทและก้าวกลับไปที่ประตู

 

“ถึงเวลากลับแล้ว”

 

วินาทีต่อมา แผ่นหลังบางหายไปอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย

 

โซลเดอร์มองมือของตน และชกมันอัดกับรูปจนกระดาษยับ หมัดที่สองและสามยังตามมาเรื่อยๆ แต่ไม่สามารถระบายความรู้สึกคับแค้นหมด

 

ท่านเป็นอะไรไป

 

ทุกอย่างไร้ซึ่งเสียงตอบรับอย่างที่มันควรเป็น

 

แล้ว ‘ฉัน ‘เป็นอะไรไป...

edit @ 26 Apr 2015 02:04:21 by rike

Comment

Comment:

Tweet

ขุ่นทหารเป็นทาสของขุ่นราชาข่ะ//ซับ #ตามมาจากบนเฟซค่ะ

#1 By ashjii on 2014-08-16 01:22