[Fic SNK] Gloomy ErenXLevi 1

posted on 24 Apr 2014 20:22 by therike

[Fic SNK] Gloomy ErenXLevi

Paring : Eren / Levi

Rate : NC18 SM

 

 

 

 

 

ความรักของเอเลนที่มีต่อหัวหน้ารีไวล์เริ่มขึ้นตั้งแต่เขาอายุ 15 ปี

 

ไม่ว่าจะทำอะไรรีไวล์ก็ดูน่าค้นหาและเย้ายวนในที เรือนผมสีดำเงาสวยมีกลิ่นแชมพูบางๆ ทุกเช้าช่วยให้เขาผ่อนคลาย ทำให้เอเลนอดไม่ได้ที่จะมองลงมาจนถึงต้นคอ พลางจินตนาการว่าตนสวมกอดหัวหน้าจากด้านหลังแล้วฝากรอยจูบไว้ เมื่ออีกฝ่ายเริ่มบทสนทนา เอเลนเลือกที่จะสบตานิ่งและขานรับอย่างอ้อยอิ่งกับทุกคำถาม เพราะเขาอยากมองดวงตาคู่สวยตราบนานเท่านาน

 

“เฮ้ย ฟังอยู่หรืเปล่าไอ้เด็กเหลือขอ”

 

รีไวล์ท้วงขึ้นพร้อมขมวดคิ้วยุ่ง ยิ่งเขาเบ้ริมฝีปากเล็กน้อย ก็คล้ายท่าทีเง้างอนน่าเอ็นดู

 

“ครับ.. รีไวล์ซัง”

 

เอเลนตอบด้วยน้ำเสียงเลื่อนลอยด้วยรอยยิ้มบางๆ..

 

“ผมฟังอยู่” 

 

เอเลนรู้ว่าตัวเองหลงรักหัวหน้ารีไวล์ และเขาพยายามหาโอกาสบอกกับอีกฝ่ายหลายต่อหลายครั้ง แต่รีไวล์ไม่ตอบอะไรกลับมาแล้วทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นในวันถัดมา

 

กระทั่งวันนี้ ตอนที่เขาเห็นรีไวล์จูบกับเอลวิน

 

ความรู้สึกที่มีต่อหัวหน้าเอ่อล้นออกมา แปรปรวนอยู่ในท้องคล้ายคลื่นน้ำวน เขาสังเกตว่ารีไวล์มองกลับมาด้วยสายตาเย็นชาก่อนจะถอนจูบจากคนตรงหน้า เอเลนรอจนเอลวินเดินออกไปจากห้องและหายไปจึงเข้าไปด้านใน รีไวล์พิงโต๊ะทำงานของตนด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง สร้างบรรยากาศน่าอึดอัดได้ไม่ยาก

 

“รีไวล์ซัง...” เอเลนเค้นสียงออกมาอย่างยากลำบาก “ทำไมคุณ....”

 

“เห็นชัดแล้วนี่เอเลน”

 

เด็กหนุ่มระบายสีหน้าเจ็บปวด รู้สึกหมดแรงจนร่างกายโอนเอน อย่าพูดนะ.. 

 

“ฉันกับเอลวินเป็นคนรักกัน”

 

ประโยคนั้นทำให้เขารู้สึกเหมือนล้มทั้งยืน สมองไม่รับสารใดๆ และหูอือคล้ายคนจมน้ำ

 

“ผมไม่เคยรู้...”

 

“งั้นแกควรรู้ไว้ เพราะฉะนั้นเลิกบอกรักฉันสักที”

 

เอเลนมองไปด้านหน้าด้วยสายตาเลื่อนลอย คล้ายรอฟังสิ่งที่หัวหน้าจะพูดต่อจากนั้น รีไวล์จึงถอนหายใจช้าๆ อย่างใจเย็นและเริ่มอธิบาย

 

“มันไม่มีประโยชน์หรอก ถึงแกจะยืนยันว่าจะชอบฉันต่อไป ฉันก็ยังคบกับหมอนั่นอยู่ดี ทุกอย่างมันมีเงื่อนไข ผ่านมาสามปีแกก็ยังเป็นทหารที่ดีของทีมสำรวจ เป็นหมากที่กล้าหาญ แต่แกดูเราสิ เอเลน... ฉันอายุมากพอที่จะเริ่มคิดเรื่องตาย ฉันไม่อยากเริ่มความรักใหม่กับใครนอกจากผู้ชายคนนั้น มันคงเป็นความผิดของฉันที่ปล่อยให้แกมารู้ความจริงเอง”

 

รีไวล์ช้อนตาขึ้น มองมายังเด็กหนุ่มด้วยแววตาที่อ่อนลง

 

“ขอโทษนะเอเลน ตัดใจซะเถอะ”

 

เจ้าของชื่อนิ่งสนิท ในเวลานั้นเอง ความคิดก็กรีดเสียงแหลมออกมา

 

ทำไมถึงมาบอกเอาป่านนี้...

 

ทั้งที่รู้ว่าผมคิดยังไง แต่เลือกที่จะเงียบ

 

“ไม่ยุติธรรม”

 

คุณมองผมด้วยสายตาแบบไหนเวลาที่ผมสารภาพรัก

 

เสียใจ รำคาญ

 

ผมดูไม่ออกเลยจริงๆ

 

ก็รีไวล์ซังเป็นพวกอ่านอารมณ์ทางสีหน้ายากนี่ครับ

 

“ไม่ยุติธรรมเลย”

 

แล้วทุกปีที่ผ่านมา คุณไม่แม้แต่จะหันมามองผมเลยใช่ไหม

 

คงเพราะมีผบ.เอลวินอยู่

 

คุณคงไม่คิดจะนอกใจคนรัก

 

ทั้งที่ผมไม่รู้ว่าไปคบกันตอนไหนแท้ๆ

 

“ไม่ยุติธรรมสักนิด”

 

ทำไมพอทุกอย่างมันแดงออกมา รีไวล์ซังถึงยอมพูดขอโทษ

 

ทั้งที่ไม่ใช่คนใจอ่อน

 

ทั้งที่ไม่ใช่คนใจดี

 

ทำไมถึง มาสงสารผมเอาตอนนี้

 

“ผมไม่ยกโทษหรอก”

 

วินาทีนั้น เอเลนพุ่งใส่คนตรงหน้า โดยไม่ทันตั้งตัวร่างของรีไวล์ถูกกระแทกลงกับโต๊ะอย่างแรงจนศีรษะเจ็บแปล๊บ คอเสื้อถูกกำแน่นจนยับ รีไวล์กัดฟันน่นเพื่อข่มความเจ็บและมองคนที่ขึ้นคร่อม เขาพบว่ารอมยิ้มของไอ้เด็กเหลือขอเปลี่ยนไปโดยไร้แววอ่อนโยนสิ้นเชิง มันคล้ายกับหลุมดำน่าหวาดเกรงจนเหงื่อเย็นๆ ไหลจากขมับลงมาถึงโหนกแก้มมน เขาไม่คิดว่ามันจะเลวร้ายได้ขนาดนี้

 

เด็กหนุ่มกระซิบเบาๆ ขณะโน้มใบหน้าลงมา

 

“ผมรักคุณ”

 

เอเลนคนเก่าตายจากไปเสียแล้ว

 

เขาทำลายมันด้วยมือของตัวเอง…

 

---

 

 

edit @ 26 Jul 2014 23:55:56 by rike

Comment

Comment:

Tweet

≧∇≦ ชอบอ่ะไม่นึกว่าจะมีคนแต่งรีไวล์เคะ!! ปลื้มอ่ะ ชอบๆ

#1 By (125.26.235.121|125.26.235.121) on 2015-03-03 13:27