[Fic reborn] D18 10069//Soul "maid" 2

posted on 22 Apr 2011 16:01 by therike

"เฮ้อ..."

 

"เป็นอะไรไปครับบอส?"

 

โรมาริโอ้ พ่อบ้านประจำตระกูลหันมาถามชายหนุ่มผมทองที่นั่งกร่อยเซ็งอยู่ในผับชื่อดัง ดีโน่หันไปยิ้มแห้งแล้วดื่มแอกอฮอลลงคอ

 

"ฉันแค่กำลังคิดอยู่ว่าทำถูกหรือเปล่าน่ะที่เลิกกับมาเรีย"

 

ดีโน่เงยหน้ามองแสงที่ส่องลงบนฟรอเต้นรำ ฉากหลังรอบตัวกลายเป็นขาวดำ วิญญาณค่อยๆ หลุดออกจากร่าง... ปานพระเอกเอ็มวีอกหักรักคุดตุ๊ดเมินที่เห็นกันบ่อยๆ... ภาพแฟนสาวคนสวยที่คบกันมา 2 เดือนควงชายหนุ่มหน้าตาปานจิ้งเหลน(ซึ่งหล่อสู้ดีโน่ไม่ได้กระทั่งขี้เล็บ = =)เข้าห้องสวีทและฉากอีโรติคยังติดตา แก้มซ้ายชาค้างหลังจากที่โดนตบเพราะบอกเลิกเมื่อตอนเย็นที่มหา 'ลัยท่ามกลางสายตาประชาชีนับสิบ คล้ายกับว่าตัวเองเป็นคนโดนประจาณความชั่ว ซึ่งคำทิ้งท้ายของอดีตแฟนสาวคือ...

 

'จำไว้นะคุณดีโน่ คาบัคโรเน่... ถ้าคุณเจอตัวจริงเมื่อไหร่ ฉันจะราวีชีวิตของพวกคุณให้ไม่มีความสุขเหมือนกับฉัน!!'

 

เพี๊ยะ!!

 

"เฮ้ย บอส!"

 

จู่ๆ มือของดีโน่ก็ตวัดตบตัวหน้าหันโดยอัตโนมัติ ใบหน้าของเจ้าตัวทำท่าเหมือนขมขื่นปานจะกลืนกิน... หมดสภาพบอสคาบัคโรเน่ผู้ยิ่งใหญ่ทันที...

 

"กลับเถอะโรมาริโอ้ อยู่ไปก็ไร้ค่า..."

 

ทั้งสองเดินไปที่รถเฟอรารี่สีแดง ชายสวมสูทแอบถอนหายใจเมื่อเห็นดีโน่หมดอาลัยตายอยากกับโลกทั้งใบพลางขับออกไปจากโรงรถ

 

กระทั่ง...

 

ปึก!

 

"เฮ้ย!"

 

ทั้งสองสะดุ้งเฮือกทันทีเมื่อมีเสียงกระแทกแรงๆ จากหลังคารถที่บุบลงมาจนแทบจะชนหัว ดีโน่กระชากประตูออกไปดูแล้วหน้าชาวาบ ร่างของเด็กหนุ่มเรือนผมดำสนิทนอนกองอยู่บนหลังคารถ สภาพบอบช้ำ เสื้อผ้าหลุดลุ่ย

 

“นี่! นาย นาย... เป็นอะไรมั้ย?!”

 

ดีโน่ปรี่เข้ามาหาด้วยความห่วงปนงง ไม่นะ.. คันนี้ตูพึ่งถอยป้ายแดงมา T^T อย่าให้มีวิญญาณติดตามนะ

 

ทันทีที่คิดนั้นมือของอีกฝ่ายคว้าหมับเข้าให้ที่แขนเสื้อทำเอาดีโน่เกือบกรี๊ดแต๋วแตกก่อนจะโดนดึงเข้าไปใกล้ๆ แล้วถึงรู้ว่าคนตรงหน้าพยายามสื่อสารกับตน

 

“ช่..ย... ฉั..ด้...ว.. พ..า ไป... จาก.. ที่..นี่”

 

“วะ.. ว่าไงนะ!”

 

“ช่วย.. อึก!”

 

พูดได้แค่นั้น เด็กหนุ่มผมดำก็ทำท่าจะสลบทุกทีๆ ตาสีนิลหรี่ลงเรื่อยๆ จนปิดในที่สุด จนในที่สุดชายผมทองก็ตัดสิ้นใจอุ้มร่างบางเข้ามาในรถแล้วสั่งพ่อบ้านคนสนิททันที

 

"โรมาริโอ้! รีบไปโรงพยาบาลเร็ว!!"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นั่นคือ.. เรื่องที่เกิดเมื่อคืน...

 

ตอนนี้เด็กหนุ่มผมดำนอนหลับสนิทบนเตียงคนไข้พร้อมสายน้ำเกลือ หมอบอกว่าแค่ช้ำกับถลอกนิดหน่อย นอกจากนั้นไม่ต้องเป็นห่วงอะไรเพราะเดี๋ยวก็กลับได้แล้ว ดีโน่นั่งมองใบหน้าอีกฝ่ายอย่างเหม่อๆ พลางดูทีวีไปด้วย

 

-ทำไมเด็กคนนี้ถึงได้ไปอยู่ในที่แบบนั้น? อายุยังไม่ถึงไม่ใช่เหรอ-

 

"อือ..."

 

ฮิบาริปรือตาช้าๆ ก่อนจะกระพริบถี่เพื่อปรับแสงแล้วมองรอบๆ ก่อนจะมาหยุดที่ชายหนุ่มผมทองที่นั่งดูทีวีข้างๆ เตียง

 

-ไอ้สัตว์กินพืชนี่ใครฟะ!!!-

 

"อ๊ะ นาย"

 

ชายหนุ่มหันมาหาแล้วส่งยิ้มให้

 

"ตื่นแล้วเหรอ จริงสิ นายตกลงมาที่หลังคารถฉัน(ที่ต้องเอาเข้าอู่ใหม่) เลยพามาที่นี่(จ่ายค่าเสียหายมาซะ!!) เพราะงั้น... อ้ากกกก!!!??"

 

จู่ๆ ฮิบาริที่ว่ากำลังสงบๆ อยู่กระโดดขึ้นไปยืนบนเตียงแล้วทำท่าจะเอาเหล็กที่ใช้ห้อยถึงน้ำเกลือฟาดกบาลดีโน่ให้แบะไปข้าง เจ้าตัวก็หลบซ้ายแฉลบขวาแทบไม่ทันจนมันไปกระแทกเข้าให้กับกำแพง... เกิดรอยร้าวมากมายจนชายผมทองกลืนน้ำลายเอื้อก...

 

"เดี๋ยวสิ ใจเย็นก่อน ฉัน.. ฉันช่วยนายนะ!!"

 

"ตายซะ"

 

"กะ.. อ้ากกกกกกกกกกกก!!!! โรมาริโอ๊~~~~!!!"

 

หมดทางจะสู้ ดีโน่แหกปากลั่นเรียกคนสนิทแล้วยกมือป้องกันหัว ประตูห้องเปิดผ่างพร้อมร่างของไอ้มดแดง(ในความคิดดีโน่) วิ่งเข้ามาชาร์ตตัวเด็กชายผมดำที่กำลังจะกลายเป็นฆาตกรแล้วหิ้วปีกโยนเข้าห้องน้ำล็อคประตูเสร็จสรรพ...

 

ปึง!! ปึง!!<<เสียงฮิบาริถีบประตู

 

 

 

3 ชั่วโมงแห่งการปรับความเข้าใจและสมานฉัน...

 

“ฮิบาริ เคียวยะ”

 

“ดีโน่ คาบัคโรเน่”

 

“โรมาริโอ้ครับ”

 

“...”

 

หลังจากที่ฮิบาริสงบสติตัวเองลงแล้ว ทั้งสามก็มานั่งจับเข่าคุยกันอยู่นานสองนาน(เพราะฮิน้อยทำท่าจะฆ่าดีโน่ตลอดเวลา) ดีโน่แอบเลื่อนเก้าอี้ตัวเองถอยห่างอีกฝ่ายอย่างเกรงๆ

 

–คนอะไรไม่สำนึกบุญคุณแถมยังจะฆ่ากันอีก วันอะไรของตรูฟะ!!-

 

“แล้ว.. ทำไมนายตกลงมาได้ล่ะ”

 

“...”

 

ร่างบางเผลอสะอึกเล็กน้อย ใบหน้าหล่อเหลาเจ้าเล่ห์ของใครบางคนผุดขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ ยิ่งเห็นกระถางดอกกล้วยไม้ตรงระเบียงก็ยิ่งทำให้นึกถึงเรื่องตอนนั้น

 

“จะอะไรก็เรื่องของฉัน แกเกี่ยวอะไรด้วย”

 

ว่าแล้วก็เชิดหน้าราวกับนางแมว ทำเอาร่างสูงเผลอเบ้ปากกับการทำหน้าบอกบุญไม่รับของคนตรงหน้าทันที

 

“แกนี่มันยังไงนะ ทำหน้าอย่างกับโดนสาวทิ้งแบบนั้นแหละ

 

ฉึก!!

 

ตะ.. ตรงเลยเฟ้ย!!!

 

โรมาริโอ้รีบเข้าพยุงร่างสูงก่อนจะลงไปนอนกองเป็นผีตายซากอยู่ที่พื้นพร้อมปลอบเบาๆ ว่า ‘มันผ่านไปแล้ว’ กระนั้นก็ใช่ว่าแผลในทรวงอกอันลึกยิ่งของหนุ่มผมทองจะหายไปง่ายๆ ... ภาพแฟนเก่ายังวนเวียนหลอกหลอนและตราตรึงไปมาจนแทบจะร้องโอดครวญ...

 

“อ่า มาเรีย...”

 

“ทุเรศลูกตาชะมัด”

 

ฉึก! ฉึก!!

 

เมื่อจบประโยคเสียดสี(พร้อมแผลในใจม้าพยศเพิ่ง x2) ฮิบาริหันไปดึงสายน้ำเกลือออกจากมือตน ส่งผลให้มีจุดแดงเล็กๆ ปรากฏบนมือ ก่อนจะกระโดดลงจากเตียงแล้วทำท่าเดินออกไปข้างนอกทันทีในสภาพชุดคนป่วย

 

แต่ก่อนที่จะจับลูกบิดประตู..

 

“เห็นว่าไอ้เด็กนั่นมันพักห้องนี้สินะ”

 

เสียงทุ้มต่ำแหบๆ นั่น... เขาจำได้ดี และยิ่งไปกว่านั้น

 

“รีบๆ ลากตัวมันไปให้ท่านเบียคุรันเถอะน่า”

 

-ไม่นะ...-

 

เด็กหนุ่มเผลอถอยหลังโดยอัตโนมัติไปชนเข้ากับอกแกร่ง ดีโน่ที่จะเดินมาห้ามมองอีกฝ่ายอย่างงงงวยก่อนจะชะงักเมื่อเห็นเหงื่อมากมายผุดขึ้น ดวงตาหวานสั่นเทาแม้จะพยายามปิดก็ตาม

 

แต่ว่านะทุกท่าน...

 

ในชีวิตจริง... ไม่มีเวลาให้มานั่งถามไถ่หรือปล่อยให้เหยื่อหลุดมือไปหรอกนะ

 

แอ๊ด!!

 

“ว่าไงไอ้หนู”

 

ประตูห้องผู้ป่วยถูกกระชากออก พร้อมกับใจของใครบางคนที่หายวาบ

 

!!”

 

TBC.

edit @ 6 Aug 2011 23:41:24 by rike

Comment

Comment:

Tweet

ท่านฮิโหดได้ใจ
เมื่อไรจะมาต่อ

#6 By nampung (203.158.4.229|203.158.4.229) on 2014-04-07 23:53

ท่านฮิโหดได้ใจ
เมื่อไรจะมาต่อ

#5 By nampung (203.158.4.229|203.158.4.229) on 2014-04-07 23:53

เคียวคุงโห้ดโหดอ่ะ ดีโน่หงอไปเลยฮ่าๆๆ

#4 By aew (103.7.57.18|110.49.248.244) on 2013-04-08 12:20

ฮามาก !!!!!

#3 By spwpe (103.7.57.18|124.122.67.209) on 2013-03-19 08:30

รออยู่นะคะ 10069 d18

#2 By เศษแก้วข้างทาง (210.1.31.28) on 2011-09-28 11:49

ฮาออกค่ะ ให้ความรู้สึกว่าเป็นดีโน่ กับฮิบะดี แต่งต่อนะคะ

#1 By เศษแก้วข้างทาง (203.157.31.10) on 2011-08-06 12:45