He Or She?
 
Author: rike
Pairing: การิน , โชติกาล
Rating  : PG-13(...มั้งนะ)
 
ปล.ชื่อเรื่องเสี่ยวเว่อร์
 _____________________________________________________________
 
 
หึ...หึ หึ...หึ!!
 
"การิน.."
 
ตูล่ะเบื่อ!!!
 
ห้องนอนหรือที่กกดานส่วนตัวของผม ผมแทบเอาหัวโขกกับพื้นให้โชกเลือดแล้วหามเข้าโรงพยาบาลให้มันรู้แล้วรู้รอดกันไปเลย สุดท้ายมันก็กลับกลายมาเป็นผู้หญิงในตอนเช้า นี่แกเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่าวะ! หรือแปลงร่างเป็นไส้เดือนไปแล้ว โชติกาล!! (ไส้เดือนมี 2 เพศ ในตัวเดียว)
 
ตอนนี้ผมจ้องหน้าตัวการไม่กระพริบมาประมาณ 10 นาทีเห็นจะได้ก่อนที่มันจะเรียกสติผมเมื่อกี้นี้
 
"เอาไงต่อล่ะ..."
 
กองหนังสือมากมายถูกโยนตึบมาวางไว้ข้างหน้าของโชติกาลในร่างสาวน้อย โดยผมที่ไม่พูดอะไรเดินออกจากห้องเพื่อไปโรงเรียน
 
"แกอยู่ในนี้แล้วหาวิธีในกองนั่นซะ"
 
ทำไมฉันต้องมายุ่งยากกับไอ้คนธรรมดาแบบนี้ด้วยวะ...
 
ปัง!
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
[โชติกาล Part.]
 
หลังจากที่การินออกไป ผมมองกองหนังสือมโหราณตรงหน้าแล้วกลืนน้ำลายฝืดลงคอ แล้วเอื้อมไปหยิบมาเปิดทีละเล่ม ตอนแรกว่าห้องของการินน่ากลัวแล้วนะ แต่ทำไมพอเปิดมามันสยองกว่าเป็นสิบๆ เลยล่ะ T_T เอาเถอะ เพื่อที่จะกลับเป็นเหมือนเดิมก็ต้องยอม
 
พิธีเปลี่ยนชีพ - 35
 
หว่า... ผมไม่อยากเอาวิญญาณตัวเองไปใส่ร่างใครหรอกนะ
 
พระพรแห่งความเจ็บปวด - 12
 
...เจ็บปวด??
 
ทำเสน่ห์ - 50
 
กรี๊ดดดด!! เพื่ออะไร!!
 
สาปส่ง - 32
 
พอเถอะ...
 
ผมปิดแล้วเลื่อนมือไปหาอีกเล่ม จู่ๆ ก็มีกระดาษแผ่นหนึ่งปลิวมาตรงตัก ดูแล้วคงเป็นชิ้นส่วนของหน้าหนังสือบางเล่ม มันเขียนว่า 'ล้อกันเล่นด้วยคุณไสย' ทำให้ผมเริ่มอ่านทันที
 
 
 

 
เวลา่ผ่านไปเนิ่นนานที่ผมนั่งจมอยู่กับกองหนังสือและวุ่นอยู่กับการต่อชิ้นส่วนที่ขาดหายไปในแต่ละเล่ม ให้ตายสิการิน นี่นายเคยรักษาหนังสือกับเขาไหมเนี่ย T_T เห็นแล้วไอ้แว่นแก่เรียนแบบผมปวดใจที่ต้องมาจัดให้มันเข้าที่้เหมือนเดิม ผมถอนหายใจแล้วเอาปากกามาขั้นไว้พอการินกลับมาจะได้ให้ช่วยถอนไอ้อาถรรพ์แกล้งกันเล่นนี่ให้จบๆ ซะที เพราะผมเองก็รบกวนเขามาเหมือนกัน
 
แกร๊ก...
 
"หืม? ลืมปิดหน้าต่างหรอ"
 
ผมวางหนังสือไว้ที่โต๊ะแล้วเดินไปปิด ทว่ากลับรู้สึกสังหรใจแปลกๆ... เหมือนว่าไม่ได้อยู่คนเดียว...
 
"บ้าเลอะเทอะไปใหญ่ กลับห้องเถอะโช"
 
ผมเดินออกไปโดยไม่ลืมหยิบเอาหนังสือเล่มนั้นไปด้วย ระหว่างทางก็รู้สึกใจไม่ดีสักนิด เหมือนมีคนตามตลอด ผมพยายามสลัดความคิดแล้วปิดประตูห้องลง..
 
พร้อมเสียงใครบางคนทักขึ้น
 
"สวัสดีครับคุณโชติกาล"
 
ผมหันไปตามเสียงเรียกเจอเข้ากับชายผมแดงปริศนาอยู่ในห้อง แถมยังเรียกชื่อของผมทั้งๆ ที่ไม่รู้จักกันมาก่อน!
 
"คุณ...เป็นใคร"
 
เขาส่งยิ้มอย่างอ่อนโยนแล้วเข้ามาเชยคางผม
 
"ฉันคือ 'เชียร' คนที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้ไงล่ะ"
 
 
TBC
 
 
 
 
 
 
--------------------------------------------------------------------
 
ทิ้งท้ายสักนิด...
 
มันมาอีกแล้วครับท่าน!!!
 
 
 
 
 
 

 

edit @ 8 Apr 2011 05:33:05 by rike

edit @ 18 Jun 2011 01:07:28 by rike

Comment

Comment:

Tweet

เชียรเหรอ?
โอ้~เชียรที่น่ารัก มาได้ไงเนี่ย

#4 By Kman (124.121.195.40) on 2011-08-12 22:01

เชียร!!!


เชียร เชียร เชียรรรร
เชียนคนสวยของผม!!
โอเค! ถึงผมจะลัทธิเชียรเคะ!!(ซึ่งหาอ่านยากบรรลัย.......)

แต่ยังไงผมก็ลัทธิ โชเคะเหมือนกัน!!! (เอาเถอะๆ...เชียรเคะที่รักของผมT^T)

รออ่านอยู่นะครับ พยายามเข้า^^

#3 By Beverage* on 2011-05-07 11:47

รีบต่อในเร็ววันนะอยากอ่านต่อโฮกๆอะ~ /จะติดตามต่อไป เป็นกำลังใจให้ค่า

#2 By #11 on 2011-03-30 02:11