He Or She?
 
Author: rike
Pairing: การิน , โชติกาล
Rating  : PG-13(...มั้งนะ)
 
ปล.เลือดพุ่ง *0*
_____________________________________________________________
 
"นะ.. นี่บ้านนา่ยเหรอ... สะ สุดยอด"
 
โชติกาลในร่างสาวน้อยว่าพลางอ้าปากค้างเมื่อเห็นบ้านหลังโตของผมพร้อมทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อสายตา ก็นะ ไอ้หน้าอย่างผมอยู่คฤหาสน์หรูๆ มันช่างไม่เข้ากันซะเล้ย แต่พ่อเป็นถึงผู้อำนวยการนี่หว่า ผมถอนหายใจแรงๆ แล้วเดินนำไปก่อนที่คนโดนทิ้งจะได้สติแล้วเดินตามมา ผมตกลงกับมันว่าให้มันมาอยู่ที่นี่สักพักเพื่อดูอาการประมาณ 2 อาทิตย์ (เยอะจังเยย ยืดไว้เพื่อรอเวลากดหยอ -.,-^ // เจอตรบ!!) พอเข้าประตูดวงตากลมโตของแขกก็เบิกกว้างกว่าเก่าแล้วหันมามองหน้าผมเหมือนจะถามให้แน่ใจอีกครั้งว่า 'นี่บ้านที่นายอาศัยจริงเรอะ!!' ซึ่งผมยักไหล่แทนคำตอบ
 
"อ่ะ... เอ่อ.. คุณหนูการิน นี่คือ.."
 
"เตรียมห้องกับเสื้อผ้าด้วย เจ้านี่จะมาอยู่ประมาณ 2 อาทิตย์"
 
ผมสั่งคนใช้รัวๆ แล้วลากคอตัวปัญหาตรงไปยังโต๊ะอาหารโดยมีเสียงฮือฮาตามหลัง
 
"โลกแตก... โลกแตกแล้ว..."
 
"มิราเคิลมั่กเค่อะ!"
 
"ผีเข้า!! ตามหมอผีเร็มคุณหนูถูกผีเข้า!!"
 
อะไรของพวกหล่อนน่ะหา!! ถ้าฉันปกติแบบชาวบ้านสักวันไม่ถึงกับโลกแตกฟ้าทะลายหรอกเว้ย!
 
พ่อของผมที่กำลังตักข้าวใส่ปากมองผมสลับกับโชติกาลพร้อมอ้าปากค้าง
 
"มันจะมาอยู่สักระยะนะ"
 
"กะ... การิน นี่..."
 
"..."
 
"แฟนแกเหรอ *0*"
 
"ไม่ใช่ครับ!!!/ไม่มีทาง!!"
 
ผมกับมันแทบจะพูดพร้อมกันแบบชี้โบ้ชี้เบ๊สะเปะสะปะมั่วสั่วแล้วปัดมือไปมา โชติกาลในร่างสาวน้อยส่ายหน้าหวือ แก้มแดงระรื่อราวลูกมะเขือเทศทำท่าอึกอัก ว่าแต่ไอ้สายตาปิ๊งปั๊งของชายผู้เป็นผู้อำนวยการโรงเรียนนั่นมันอะไร!!!
 
"ฉันแค่ล้อเล่นเองนะเจ้าการิน หึ...หึ"
 
"หึ...หึ ตลกมาก"
 
"หึ...หึ"
 
"หึ...หึ"
 
-พ่อลูกเหมือนกัน- < โชติกาล
 
"เอ้าหนูก็มาทานอาหารกับเราเลยสิ ไม่ต้องเกรงใจ"
 
ผมมองด้วยหางตา ทีแรกก็ทำท่าลังเลนิดหน่อยก่อนจะเข้าไปนั่งข้างๆ พร้อมกับที่แม่บ้านนำจานข้าวมาให้ ผมเดินออกจากห้องครัวไปที่ห้องแล้วโยนกระเป๋าออกพร้อมหยิบตำราพิธีต่างๆนาๆออกมาอ่าน...
 
 
 
 
 
 
 
"ทำไมการินไม่มาร่วมโต๊ะกับเราล่ะครั... คะ เอ่อ..."
 
"เรียกฉัน ผอ. ก็ได้"
 
นรินยิ้มฝืดๆ ให้เด็กสาว(ชาย?) "พูดก็ยากหน่อยน่ะ การินก็แบบนี้แหละ ตั้งแต่ตอนที่แม่..."
 
-แม่...?-
 
โชติกาลขมวดคิ้วเหมือนต้องการคำตอบ ทว่าผอ.นรินรู้ตัวได้จึงรีบบอกปัดทันที
 
"ลืมๆ ที่ฉันพูดไปเถอะนะ... ว่าแต่เธอชื่ออะไรเหรอ"
 
"โชติกาล... ค่ะ"
 
เจ้าตัวเว้นช่องว่างไว้ให้ตัวเองไม่ลืมคำต่อท้าย บทสนทนาของทั้งสองยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยเปื่อย เขาอ้างว่าตัวเองมีงานบางอย่างที่ช่วยทำกับการินอยู่แล้วตอบคำถามมั่วๆ แต่ไม่ได้แสดงพิรุธแต่อย่างใดทั้งที่แอบเหงื่อตกในบางคำถาม จนเมื่อมื้อค่ำของทั้งสองจบลงโชติกาลก็ขอให้แม่บ้านพาไปที่ห้องของตน ซึ่งสาว(ชรา)วัย 50 ปีเดินเม้าท์เรื่องคุณหนูของเธอตลอดทางเช่นว่าตอนเด็กๆ การินเองก็เคยงอแงจะซื้อของเล่นกับเขาด้วยเหมือนกัน พอเจ้าตัวลองเอามาจินตนาการดูก็หลุดขำออกมา
 
"ถึงแล้วจ๊า มีอะไำรก็เรียกใช้ป้านะหนู" เธออย่างเอ็นดูแล้วเดินตัวลอยจากไป สาวน้อยส่ายศีษระขำๆ แล้วเปิดประตูเข้าไปก่อนจะชะงัก...
 
ภายในห้องถูกทาด้วยสีขาวสะอาดยกเว้นตรงที่วางเตียงนอนที่เป็นสีดำ พื้นไม้เงาวับจนแทบไม่กล้าเหยียบ เตียงสีขาวบริสุทธิ์ตัดกับชั้นวางสองข้างเตียงที่มีโคมไฟตั้งอยู่ ผ้าม่านสีครีมเข้ากับสีผนัง...
 
เรียกได้ว่าราวกับเขาเข้ามาเหยียบในโรงแรมห้าดาวเลยทีเดียว
 
โชติกาลมองรอบๆ ห้องแล้วเดินไปหยิบเสื้อผ้าเช็ดตัวเ้ข้าไปอาบน้ำ ในห้องน้ำเองก็หรูหราไม่แพ้ด้านนอก น้ำอุ่นถูกเตรียมไว้ให้เขาแล้ว ทว่าตอนจะถอดกระดุมกลับรู้สึกผิดปกติที่หน้าอก มือเรียวลูบมันสักพักก่อนจะตัดสินใจดูสิ่งบ่งบอกเพศที่แน่ชัดที่สุด!!(>ละไว้ในฐานที่เข้าใจ<)
 
 
 
 
 
 
 
 
กลับมาทางด้านการิน
 
อะไรวะ...
 
อะไรวะ อะไรวะ อะไรวะ อะไรวะ อะไรวะ อะไรวะ อะไรวะ อะไรวะ!!!!!!!
 
ผมโยนตำรากองไว้ข้างหลังอีกครั้งแล้วขยี้ผมแรงๆ อย่างหัวเสีย ขนาดไอ้เล่มที่ว่ามีครบทุกคาถายังไม่มีไอ้คาถาแกล้งชาวบ้านให้กลายเป็นแบบนั้นแบบนี้เลย! ทำไมเจ้าแว่นมันไม่โดนเสกควายธนูเข้าท้องแทนจะได้แก้ได้ง่ายๆ หน่อย
 
เดี๋ยวสิ..
 
ผมทำอะไรอยู่ ทำไมต้องลดตัวมาช่วย 'มนุษย์' แบบมัน?...
 
หรือเพราะโชติกาลมีใบหน้าของนัยเนตร...
 
"โธ่เว้ย!!"
 
ผมปัดบนโต๊ะไปคนละทิศละทางเพื่อระบายอารมณ์ หนังสือมนต์ดำทั้งหลายที่กองบนพื้นกางออก บางเล่มที่สภาพเยิ่นถึงกับขาดออกมาพร้อมเสียงเคาะประตูห้องรัวๆ พอเปิดออกไปเจ้าตัวก็วิ่งเข้ามาในห้องผมแบบไม่คิดชีวิต
 
โชติกาล...
 
แต่ทำไมแกอยู่ในชุดนอนกระโปรงวาบหวิวแบบนี้วะ!!!
 
"ถึงตอนนี้แกจะเป็นผู้หญิงแต่ให้ตายฉันก็ไม่พิศวาสหรอกนะ"
 
"การิน! ฉันเป็นผู้ชาย"
 
"เออรู้แล้ว"
 
"ไม่ใช่! ตอนนี้ฉันเป็นผู้ชายดูสิ"
 
จู่ๆ มันก็คว้ามือผมหมับแล้วเอาไปทาบที่หน้าอก... ซึ่งทำเอาผมหลุดอยู่ในสภาพ =[]=!! อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน โอเค บางทีฉันจะทำตัวชั่วช้าสารเลวแค่ไหนแต่ก็มีจรรยาบรรณพอนะเว้ยเฮ้ย!! ถึงที่จริงแกจะเป็นผู้ชายก็เถอะ!!
 
หลังจากค้างไปซักพักผมก็ค่อยๆ ลูบอกของคนตรงหน้าดู พบว่ามันเป็นอกของผู้ชายทั้งที่ตอนแรกมีไอ้... ช่างมันเถอะ - -*
 
"ดีจริงๆ ในเมื่อหายแล้วก็ไสหัวไปซะไอ้แว่น"
 
ดันหลังคนตรงหน้าให้ออกไปจากห้องแต่มันดันรั้งไว้
 
"ถะ... ถ้าตอนเช้าฉันกลายเป็นผู้หญิงอีกล่ะการิน!"
 
"ตัวใครตัวท่าน"
 
"เดี๊ยวววว!! TOT"
 
ปังงง!
 
(ประตู : ตูอีกแล้ววว TT[]TT)

edit @ 26 Mar 2011 19:33:08 by rike

edit @ 20 Nov 2011 16:15:34 by rike

edit @ 20 Nov 2011 16:16:23 by rike

Comment

Comment:

Tweet

ชอบบบบบบอ่าา การินโคตรซึน 55 confused smile confused smile

#4 By Fenze (103.7.57.18|58.8.196.201) on 2012-09-16 19:54

จิ้นมว้ากกกก /ยังคงติดตามต่ออย่างไม่ลดละ

#3 By #11 on 2011-03-30 02:08

มาแล้ว big smile
ค้นพบวิธีแก้แล้วสินะ สินะ *A*

#2 By noc ix (180.180.179.147) on 2011-03-21 23:36

ชอบอ่ะ

#1 By music never sleeps (49.48.102.196) on 2011-03-16 21:07